Porównywanie dzieci. Nigdy nie powinnaś tego robić

Porównywanie dzieci

Jeśli chcesz wychować pewnego siebie człowieka, zależy ci na tym, by rodzeństwo się kochało i wspierało – nie porównuj dzieci do siebie.

„Spójrz na Stasia, on już policzył”, „Nie mogłabyś pisać wyraźniej? Patrz jak ładnie to zrobiła Ola”, „Twój brat jak był w twoim wieku, to już umiał pisać” – porównywanie dzieci do siebie jest nieskuteczne i bardzo groźne. Wcale nie motywuje do działania, a „doskonale” obniża samoocenę (bo zawsze znajdzie się ktoś lepszy) i podsyca rywalizację między rodzeństwem. Co robić, gdy porównania cisną się nam na usta?

Dlaczego nie porównywać dzieci?

Po pierwsze wczuj się w rolę porównywanego dziecka: jak ty byś zareagowała, gdyby ktoś powiedział ci: „Spójrz na Kaśkę, ta to ma talent. Nie mogłabyś pracować tak jak ona?” albo „Dlaczego wzięłaś się za prasowanie w ostatniej chwili? Twoja siostra robi to na bieżąco i ma spokój”. Nieprzyjemne prawda? Dzieci stawiane w takiej sytuacji często nieświadomie zaczynają działać zgodnie z zasadą „skoro nie mogę być najlepszy, to będą najlepszy z najgorszych” albo się poddają. 

Lepiej unikać porównać, które stawiają jedno dziecko w niekorzystnym świetle. Zamiast mówić: „Jesteś fajtłapą. Twoja młodsza siostra tak nie rozlewa jak ty”, skuteczniej będzie jeśli opiszesz co widzisz: „Wylałeś sok, trzeba to zetrzeć”. Ale porównywanie, które wyróżnia jedno z dzieci też może przysporzyć kłopotów. Na przykład powiedzenie: „Nie zostawiaj po sobie bałaganu jak twoja młodsza siostra. Jesteś już duży” może w dziecku wzbudzić chęć pognębienia rodzeństwa. Znów – lepiej opisać co się widzi: „Zabrałeś po kolacji naczynia do zlewu. Brawo!”.

A zatem,  zamiast porównywać możesz powiedzieć dziecku co ci się nie podoba w jego postępowaniu lub zachowaniu. Opisuj to co widzisz (np. „Nowy tablet leży na podłodze i ktoś może na niego nadepnąć”), co czujesz (np. „Obrażanie innych mnie smuci/ denerwuje/ martwi”). Dodaj do tego opisu wskazówkę, co należy zrobić (np. „Miejsce tabletu jest na biurku”, „Wyraź swoją złość zapisując wszystko na kartce, możesz ją nawet zniszczyć”).

Autorka:

Maria Gaj – psycholog w trakcie szkolenia terapeutycznego w nurcie poznawczo – behawioralnym

Klaudia

2 komentarze

  1. Justyna

    Objawy odwodnienia przy biegunce sucha pieluszka to chyba się wyklucza

    Odpowiedz
  2. Grażyna

    Moja wnuczka skończyła w kwietniu 2 lata. Czasami jej „wyjdzie słowo mama” ale cały czas coś gada ale nie są to słowa.

    Odpowiedz

Wyślij komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *